Gleðilegt 2019

Gleðilegt 2019

Já, Guð gefi þér gott ár með gleði,  heilsu og hamingju. Með hugarró, kjarki og auðmýkt,  Með öllu sem þú þarft til að lifa lífinu dag  eftir dag í trú þinni og trausti til Guðs. Já, það byrjar allt með trú okkar og trausti til Guðs.  Þá kemur hugarróin og jafnvægið, gleðin og allt annað gott.

Þetta ár færir okkur samstarf við Guð eins og öll hin árin. Við skulum hugsa um það.  Við skulum hugsa um tækifærið sem Guð gefur okkur til að taka þátt í hennar eigin áformum
fyrir líf okkar.  Hún hefur áform um okkur.

Ég legg fyrir þig lífið og dauðann, segir Guð  í 5.Mós. 30.19.  Og svo segir hún:  Veldu þá lífið.

Við eigum kostinn.  Við megum velja.  Við megum velja það dag eftir dag að bera áform okkar upp við Guð og hlusta á hana svara.  Við megum treysta því að hún styður okkur alltaf til að taka góðar og réttar ákvarðanir um hugsanir okkar og framkvæmdir svo að við treystum sjálfum okkur til að gera líf okkar gott og bjart.
Hún og við.  Dag eftir dag.  Allt þetta nýja ár.

Gleðilegt ár,  Auður

By |8 janúar 2019 20:03|Dagleg trú|

Jólahugleiðing frá Huldu Hrönn M. Helgadóttur

Jólahugleiðing 2018

Töfrar jólanna birtast okkur í kærleikanum – kærleika Guðs til okkar mannanna sem sýnir sig í gjöfinni í jötunnni.  Barnið okkar er fætt, frelsari heimsins.  Þegar við krjúpum við jötuna og horfum á barnið, á kærleiksgjöfina þá víkja neikvæðar tilfinningar fyrir nálægð Guðs.  Kærleikur Guðs hefur áhrif á okkur og umfaðmar okkur og hefur heilsusamleg áhrif, því ástin er læknandi afl, opnandi og lækkar varnarmúrana og blóðþrýstinginn ku víst líka og eykur dopamine.  Óttinn er hins vegar lokandi afl, aðskilur okkur frá öðrum.  Með því að komast framhjá óttanum getum við tekið á móti gleðinni – jólafögnuðinum.  Það gerist með kærleikanum.  Við þiggjum kærleika Guðs, hvílum í honum og leyfum honum að næra og uppbyggja hjörtu okkur.  Já vera lausnina og hið frelsandi afl í lífi okkar.   Síðan gefum við kærleikann til baka með því að umfaðma aðra í kærleika.

Verið óhrædd, því sjá, ég boða yður mikinn fögnuð sem veitast mun öllum lýðnum:  Yður er í dag frelsari fæddur, sem er Kristur Drottinn.  (Lúkas 2.10-11) 

Blessun

Megi gæfan þig geyma,

megi Guð þér færa sigurlag.

Megi sól lýsa þína leið,

megi ljós þitt skína sérhvern dag.

Og bænar bið ég þér,

að ávallt geymi

þig Guð í hendi sér.

(Írsk blessun, Bjarni Stefán Konráðsson þýddi)

 

Sálmur 75

Ó, Jesús, barn, þú kemur nú í nótt,

og nálægð þína ég í hjarta finn.

Þú kemur enn, þú kemur undra hljótt,

í  kotin jafnt og hallir fer þú inn.

 

Þú kemur enn til þjáðra´ í heimi hér

með huggun kærleiks þíns og æðsta von.

Í gluggaaleysið geisla inn þú ber,

því guðdómsljóminn skín um mannsins son.

 

Sem ljós og hlýja´ í hreysi dimmt og kalt

þitt himneskt orð burt máir skugga´og synd.

Þín heilög návist helgar mannlegt allt, –

í hverju barni sé ég þína mynd.

                          (J. J. Smári)

By |16 desember 2018 18:16|Dagleg trú|

Verum okkur verulega vænar

Verum okkur verulega vænar

Nú er haldið upp á hundrað ára afmæli loka fyrra stríðsins.  Líka hundrað ára afmæli okkar eigin fullveldis.  Og ársins 1918 er minnst fyrir hörmungar spænsku veikinnar, gossins og kuldans. Nálgast það kannski þröngsýni og eigingirni að fara  að tala um okkar eigin mál þegar svo mörg stórmál eru rædd?

Við erum alltaf hluti af heildinni.  Líka núna.  Við njótum góðæris og við gjöldum vonleysis kvíðans og úrræðaleysisins gagnvart honum.

Hvað gerum við?  Hvers megnum við?  Við megnum nú sem alltaf að taka það í hendur sem við getum.  Við megnum að taka okkar eigin daga í okkar eigin hendur eftir því sem okkur er frekast unnt.  Það er ekki eigingirni heldur hjálp við það sem stendur okkur næst að taka sjálfar okkur að okkur og sjá allt það góða sem heildin hefur gefið okkur.  Að gleðjast og þakka. Þá getum við líka gefið.

Hvað segir þú um þetta?  Er ekki best fyrir okkur að vera okkur eins vænar og við getum og treysta því að einmitt þá verði heldur gott að vera samferða okkur um dagana?

Við skulum biðja fyrir þeim sem hafa tekið það að sér að takast á við velferð okkar allra.  Bænin er kröftug.  Eins  og við vitum allar.

Blíðar kveðjur, Auður

By |18 nóvember 2018 9:10|Dagleg trú|

Guð er alltaf

Yndislegt er það að hafa aftur samband eftir sumarið og heyra hvað við höfum gert síðan við töluðumst við síðast.  Guð er alltaf.  Hún er alltaf hjá okkur, alltaf til taks, alltaf viss um vináttu okkar.  Yndislegt er að eiga vináttuna hver við aðra í trausti okkar til hennar.   Það er ekki hægt að meta það til fulls að eiga hópinn okkar í Kvennakirkjunni og við sendum hver annarri innilegar þakkir fyrir vináttuna.  Við megum hugsa til hópsins sem stendur með okkur í trú okkar.

Ýmislegt hefur gerst hjá sumum okkar í sumar,  eitthvað gott og uppörvaindi hjá okkur öllum en sumar okkar hafa líka horfst í augu við missi og sorg.  Við treystum því að samt hafi líka margt gott gerst og að það styrki okkur. Nú bíða dagarnir sem fara kólnandi og verða dimmari hver af öðrum. Ef okkur finnst það ekki gleðiefni megum við hugsa með réttu að það líður ekki á löngu þangað til þeir verða aftur bjartari og bjartari. Það gerist í desember núna eins og öll ár.

Gleðjumst og fögnum dag eftir dag.  Treystum Guði sem er alltaf hjá okkur, alltaf tilbúin til að standa með okkur.  Það er stórkostlegt.  Af öllum góðum framboðum um betra líf ber framboð Guðs langt af öllum öðrum:  Treystu mér, vertu hjá mér og þá finnurðu að ég er hjá þér.  Ég gef þér alltaf hugsanir sem gera þérgott.  Ég blessa þig alltaf, segir Guð við þig og okkur allar.

Blíðar kveðjur,  Auður

By |16 október 2018 8:44|Dagleg trú|

Meyjarnar tíu

Elizabeth Cady Stanton var frumkvöðull kvennabaráttunar og stofnaði fyrstu kvenfrelsissamtök Bandaríkjanna árið 1848 með vinkonu sinni Lucretiu Mott sem vr prestur kvekara.   Þegar Elizabeth um var um áttrætt gaf hún út Kvennabiblíuna með konum sem höfðu menntast stórlega í nýjum möguleikum kvenna.  Þær endurþýddu og endurskýrðu kafla um konur í Biblíunni til að gá hvað væri raunverulega sagt þar um konur.

Í Kvennabiblíunni er meðal annars skýring  á  dæmisögunni um meyjarnar tíu í 25. kafla Matteusarguðspjalls.  Elizabeth lýsir hinum óhyggnu meyjum sem miklum kjarkkonum.  Einar um miðnættið standa þær útilokaðar í myrkrinu og verða af veislunni miklu sem þær ætluðu til.  Þær höfðu ekki útbúið sig eins og þær áttu að gera en þær tóku ábyrgðina á því.  Vitru stúlkurnar höfðu útbúið sig og nutu framtaksseminnar.

Sagan um meyjarnar tíu er um tíu ungar konur  sem voru allar boðnar í brúðkaup.  Veislan átti að byrja einhvern tíma um kvöldið og allar stúlkurnar svo dauðþreyttar steinsofnuðu meðan þær biðu.  Þær vöknuðu við útkallið og þá var komið miðnætti.  Myrkrið var skollið á og fimm þeirra sáu sér til skelfingar að það var slokknað á lömpunum þeirra og þær höfðu ekki tekið með sér neina olíu.  Þær stóðu bjargarlausar í myrkrinu og eina ráðið var að biðja hinar fimm um hjálp, en þær höfðu tekið olíu með.  Þá verðum við allar olíulausar, sögðu þær.   Þið verðið bara að drífa ykkur í búðina.  Og stúlkurnar fimm fóru til að kaupa.  En  þegar þær komu að veislusalnum var búið að loka.  Þær misstu af sameiginlegri göngunni í veisluna og svo af veislunni sjálfri.  Það var trúlega af því að þær höfðu verið að snúast í að setja olíu á lampana hjá mönnunum i fjölskyldum sínum, feðrum, bræðrum og frændum […]

By |23 júní 2018 16:08|Dagleg trú|

Gleðilega sumardaga

Gleðilega sumardaga

Við sendum hver annarri allar saman einlægar óskir um gleðilega og góða sumardaga í birtu daga og nátta.  Njótum nú lífsins eins og við mögulega getum og þökkum Guði vinkonu okkar fyrir hverja stund gleðinnar og felum henni eins og alltaf þær stundanna þegar skyggir í lofti í huga okkar og umhverfi.  Það birtir alltaf aftur.
Treystum Guði.

By |8 maí 2018 17:18|Dagleg trú|

Vegurinn heiman er vegurinn heim

Vegurinn heiman er vegurinn heim

Við ætlum í messunni næst að tala um Emmausfarana, þau sem fóru síðdegis á páskadag niðurbrotin heim til sín frá  Jerúsalem og gátu ekki ennþá gert sér það ljóst að Jesús  var upprisinn.  Þá kom ókunnur maður og lét sem hann vissi ekki hvað þau töluðu um.  Þau sögðu honum að allar vonir þeirra um Jesúm væru brostnar því hann var dáinn.  Þau buðu honum að borða og gista því það var orðið framorðið.  Og þegar hann braut brauðið við kvöldverðarborðið og rétti þeim sáu þau að það var hann.  Og þótt það væri framorðið hlupu þau til baka til Jerúsalem til að segja hinum.

Við ætlum svo að tala um kirkjuna okkar þar sem svo margt fólk segist ekki kæra sig um að vera lengur og kirkjan geti bara sjálf kennt sér um að þau fari.  Þau verða bara að fara, held ég.   En þau ættu ekki að gera það.  Þau ættu að hugsa málið og sjá að kristin trú er undirstaða þeirra góðu gilda sem eru í heiðri.  Hún er grundvöllur þeirra sem vilja.

En við sem látum okkur ekki detta í hug að það væri kirkjunni að kenna ef við færum, það væri bara sjálfum okkar að kenna, hugsum saman:  Við sláum vörð um kirkjuna eins og hún hefur  slegið vörð um okkur.  Hún sagði okkur frá Jesú.

Kvennakirkjan er sjálfstæður hópur innan þjóðkirkjunnar og stendur þar með hópunum mörgu, öllum söfnuðunum og öllum hinum sjálfstæðu hópunum innan og utan þjóðkirkjunnar.  Þar er alls staðar annast um allt það fólk sem er þar og gildin sem við eigum öll saman.

Blíðar kveðjur.  Auður

By |12 apríl 2018 18:48|Dagleg trú|

Gleðilega aðventu !

Ég fékk bók eftir konu sem er doktor í guðfræði í Svíþjóð. Bókin ersamtal hennar og Guðs og mér fannst hún frábær. Hún hugsar sér að Guð segist alls ekki vera almáttug og við þurfum ekki að kenna sér um ófarir heimsins og okkar sjálfra því hún hafi gefið okkur frelsið til að stjórna eigin lífi. Ófarirnar stafa af því að við völdum ekki hana heldur okkur sjálf og það olli henni miklum vonbrigðum og sársauka. Kannski var það bjartsýni sem ég átti aldrei að hafa að gera þetta svona. En ef þið eruð ekki frjáls eruð þið ekki manneskjurnar sem ég skapaði. Sagði Guð. Og segir skýrt og greinilega að hún elski okkur og hafi alltaf gert og munialltaf gera og við skulum aldrei efast um það.

Þetta þótti mér gaman að lesa. Af því að ég gæti ekki hugsað mér að leggja Guði þetta í munn. Ég er handviss um að hún er algjörlega almáttug og tekur þátt í öllu okkar lífi frá einum  morgni til annars. Og þjáist með okkur þegar við ráðum hvorki við eitt né annað. Og gleðst þegar við gerum það nú samt. Sem ersvo oft.

Hvað segir þú? Njótum aðventunnar í trú okkar á Guð, okkur og hin og finnum frið og gleði í trausti okkar til Guðs vinkonu okkar sem kom til okkar og var Jesús frelsari okkar. Það er nefnilega svoleiðis. Alveg áreiðanlega. Og Guði sé lof fyrir það.

Gleðilega aðventu, Auður

By |6 desember 2017 19:04|Dagleg trú|

Trúboð

Það er talað um tregðu fólks til að sækja kirkju. Og beina andstöðu við kristna trú. Og skeytingarleysi. Kirkjufólkið spyr hvert annað hvað við eigum til bragðs að taka. Ég veit að í útlendum kirkjum eru haldnar ráðstefnur til að tala saman um það hvað sé hægt að gera til að fá fólktil að koma.

Ég hef mína skoðun á málinu og hef haft hana lengi. Ég veit ekki hvortþú ert sammála og það er ekkert víst. En hún er svona:

Fólk ræður hvað það hugsar og segir og hvert það fer til að sækja sér gleði og uppörvun eða huggun og ráð eða hvað sem það leitar að. Ég þarf að undirbúa það sem ég ætla að segja með frásögu úr kirkjunni.

Þegar Lúter fór að predika varð vakning. En bara hundrað árum seinna var kirkjan sigin í deyfð og sinnuleysi. Þá var prestur í Strassborg sem hét Filip Jakob Spener, Hann velti því fyrir sér hvernig væri hægt að  fá fólk til að koma. Honum datt í hug að safna þeim saman sem höfðu  áhuga svo að þau gætu beðið saman og lesið Biblíuna og talað um trú sína. Hann gerði það og brátt hófst ný vakning með nýjum áhuga og gleði.

Ég held við ættum að hafa þetta ráð og það muni takast eins og þá. Þess vegna held ég að við skulum halda áfram að halda saman í trú okkar,  hittast eins og við getum, en biðja líka hver fyrir sig og lesa Orðið og lifa í glaðlegri trú okkar. Það eru margir hópar í kirkjunni eins og hópur okkar í Kvennakirkjunni. Þeir eru allir uppspretta kristinnar trúar sem umfaðmar og styrkir og gleður. Ég held að þessir góðu og yndislegu hópar séu besta leiðin […]

By |13 október 2017 18:09|Dagleg trú|

Guð eldar mat

GUÐ ELDAR MAT

Það er oft sagt frá því í Biblíunni að Guð eldaði handa fólki sínu.Hún eldaði kjúklinga og bakaði vöfflur handa þeim sem voru á langri göngunni frá Egyptalandi til Ísrael. 16. kafli í Annarri Mósebók

Hún bakaði brauð handa Elía þegar hann var skjálfandi af ótta inni í hellinum á fjallinu. 19. kafli í Fyrri Konungabók

Jesús bakaði brauð og steikti fisk hans vinkonum sínum og vinum og gaf þeim morgunkaffi við Galíleuvatnið eftir að hann var upprisinn. 21. afli í Jóhannesarguðspjalli

 

By |20 september 2017 21:28|Dagleg trú|